گل بود به سبزه نیز آراسته شد؛ ایران تنها تیم جهان که ٣ بار در آمریکا بازرسی بدنی میشود!
تصاویری که از نحوه بازرسی امنیتی آمریکاییها از تیمهای مختلف به دنیا مخابره میشود، زنگ خطر برای برخوردی به مراتب بدتر با تیم ملی ماست. چه بخواهیم و چه نخواهیم، هر چقدر که شعار داده و ادعا کرده...
تصاویری که از نحوه بازرسی امنیتی آمریکاییها از تیمهای مختلف به دنیا مخابره میشود، زنگ خطر برای برخوردی به مراتب بدتر با تیم ملی ماست.
چه بخواهیم و چه نخواهیم، هر چقدر که شعار داده و ادعا کرده باشیم، آمریکا میزبان جام جهانی است و تمام وعدههای فیفا و حساب کردن روی رفاقت با اینفانتینو کشک از آب درآمده است.
آمریکا همیشه و همه جا ثابت کرده هیچ ابایی ندارند از اینکه بگویند و رسما در عمل نشان دهند که ارزشی برای قوانین بینالمللی قائل نیستند. آنها هر کار دلشان بخواهد، با هر کس که فکرش را بکنید، میکنند و کسی هم جلودارشان نیست. ما نهایتا میتوانستیم اختیار خود را داشته و نرویم اما حالا که رفتهایم، باید پیه تمام حوادث را به تن بمالیم.
حالا دیگر کسی نمی تواند ادعا کند از رفتارهایی که با ما شده و میشود و خواهد شد، اطلاع نداشته و غافلگیر شدهایم. از داستان ویزا و ماجرای ساعتیواردشدن به خاک آمریکا تا نبودن سرپرست و مدیر رسانه و مابقی ماجراها، آنقدر اتفاق بد افتاده که معلوم است با شروع جام و ورود به آمریکا چه درانتظار ماست.
هر تیم حاضر در جام جهانی از طرف فیفا در هر دوره، سهمیهای از بلیت دارد که آن را به هوادارانش بدهد. در ادوار گذشته فروش این بلیتها در بازار سیاه، چه داستانها که برای مسئولان وقت ایرانی درست نکرد اما این بار نه به خاطر تخلفات قبلی، بلکه چون طرف ما آمریکاست و هر کار دلش بخواهد میکند، همانطور که قبلا هم گفته بود به تماشاگران و همراهان ما ویزا ندادند و بالطبع سهمیه بلیت فوتبال ایران نیز لغو شده است.
فدراسیون فوتبال مثل سازمان ملل، همان کاری را کرد که درقبال تمام توهینها و رفتارهای قبلی کرده بود: صدور یک بیانیه و دل بستن به فیفا که شما را به خدا کاری کنید! اما همه میدانیم که اینفانتینو طرف ترامپ را رها نمیکند که ما را بچسبد که اگر هم بخواهد، زورش را ندارد!
تصاویری که هر روز از نحوه بازرسی بازیکنان و مربیان و عوامل تیمها در شهرهای مختلف آمریکا مخابره میشود، زنگ خطر جدی برای نحوه برخورد با ماست. آمریکاییها هیچ کاری به اسم و رسم شما یا ملیتتان ندارند؛ آنها خود را از تمام ملتها و ستارهها بالاتر میدانند و حتی بزرگترین نامها را هم نمیشناسند.
فوتبال در آمریکا با تمام سرمایهگذاریهای این چند دهه، هنوز جز ۳ ورزش محبوب این کشور نیست و اگر هم بود، برای یانکیها فرقی نمیکرد! آنها به دمپایی ستاره لالیگایی تیم سنگال در بدو ورود به این کشور همان قدر پیله کردند که ایمن حسین را در شیکاگو، ساعتها در فرودگاه معطل سوال و جوابهای اهانتآمیز نگه داشتند.
شاید فکر کنید این نحوه برخورد با کشورهای جهانسوم و به ویژه مسلمانان است، اما کوین دیبروینه نه مسلمان است و نه جهانسومی! بازرسی بدنی سفت و سخت کلیه تیمهایی که وارد خاک آمریکا میشوند، هیچگونه استثنا و ارفاقی ندارد به قول قدیمیها برای آمریکاییها شهرام و بهرام ندارد! کاپیتان بلژیک با آن درخشش در سیتی هرجای دنیا برود، همه برایش فرش قرمز انداخته و دورش جمع میشوند و با او عکس یادگاری میگیرند و برای دیدنش سر و دست میشکنند! اما اینجا باید هویت خود را ثابت کند و اگر کوچکترین نقصی در مدارک یا وسیلهای مشکوک همراهش باشد، سر و کارش با سگهای پلیس است!
تقریبا هر روز عکسها یا فیلمهایی از نحوه برخورد بد عوامل امنیتی آمریکا با مشهورترین بازیکنان و مربیان حاضر در جام جهانی منتشر میشود و حالا تصور کنید چه سرنوشتی در انتظار تیم ملی کشور ماست که حتی اجازه داشتن کمپ در آمریکا یا ویزا برای تمام عوامل تیم و سه بازی در این کشور را نداشت و ندارد!
وقتی با ستارههای مشهور کشورهای دوست و متحد، کاملا برخلاف قوانین بینالمللی فوتبال و عرف مهماننوازی و احترام در همه دنیا رفتار میشود، حساب ایران که رسما در حال جنگ با این کشور است کاملا مشخص است. همه میدانیم که پلیسهای مرزی آمریکا -به خصوص در مرز مکزیک- به سختگیری مشهورند. این یعنی بازرسی مکزیکیها که خیلی هم سر و صدا کرد، مقابل رفتار آینده آمریکاییها با ما بیشتر یک شوخی کودکانه است.
فراموش نکنیم ایران تنها تیمی است که در طول این مسابقات ٣ بار بازرسی بدنی میشود، چرا که ما بعد از هر مسابقه باید از خاک آمریکا خارج شویم و دوباره برگردیم! شک نکنید که در حین این بازرسی، بیشترین توهین به بازیکنان و مربیان ما خواهد شد و تا جایی که بتوانند، ما را معطل و روحیه بازیکنان و مربیان را به هم میریزند، آن هم در آستانه هر مسابقه!
پس از همین الان همه بدانند تا بعدها فریاد وامصیبتا از سوی مسئولان به هوا بلند نشود. قرار نیست فقط ایکسری باشد و انگشتنگاری و عنبیه چشم؛ قرار نیست شما را با عزت و احترام به محل مسابقه ببرند و برگردانند!
