انگلیس – آرژانتین؛ نبرد ساختار توخل با انعطاف اسکالونی

اسکالونی به جای تلاش برای بازگرداندن مسی به گذشته، ساختاری ایجاد کرده که ویژگی‌های جدید او را به نقطه قوت تبدیل کند. مسی دیگر فقط بازیکنی برای تمام کردن حملات نیست؛ او بازیکنی است که با حضورش فضا ایجاد می‌کند، ساختار دفاعی حریف را تغییر می‌دهد و برای دیگر بازیکنان آرژانتین فرصت خلق می‌کند.

به همین دلیل، دفاع مقابل مسی هرگز به معنای حذف یک بازیکن نیست؛ زیرا چنین کاری تقریباً غیرممکن است. مسئله اصلی این است که چگونه می‌توان شرایط تصمیم‌گیری او را محدود کرد. با زبان بسیار ساده، اگر مسی در مناطقی صاحب توپ شود که روبه‌روی دروازه باشد و زمان کافی برای انتخاب داشته باشد، حتی کوچک‌ترین فضاها هم می‌توانند به یک موقعیت خطرناک تبدیل شوند.

اسکالونی؛ مدیریت لحظه‌ها در کنار پذیرش ضعف‌ها

موفقیت آرژانتین در سال‌های اخیر باعث شده بسیاری این تیم را مجموعه‌ای کامل تصور کنند، اما واقعیت این است که تیم اسکالونی نیز مانند هر تیم بزرگ دیگری نقاط آسیب‌پذیر دارد. آرژانتین همیشه تیمی نبوده که تمام مسابقه را تحت کنترل داشته باشد. در بسیاری از مسابقات و حتی همین جام جهانی که تا به اینجا گذراندیم، حریفان توانسته‌اند برای دقایقی ریتم بازی را از این تیم بگیرند، مسیرهای ارتباطی بازیکنان خلاق را محدود و آرژانتین را مجبور به دفاع یا واکنش کنند.

تفاوت مهم این تیم در توانایی عبور از همین لحظات دشوار است. آرژانتین اسکالونی شاید همیشه بهترین تیم از نظر کنترل کامل مسابقه نباشد، اما تیمی است که می‌داند چگونه در لحظه‌های حساس زنده بماند و از کیفیت بازیکنان بزرگ خود استفاده کند.

تجربه، شخصیت مسابقه‌ای و حضور بازیکنانی مانند مسی باعث شده این تیم حتی در شرایطی که جریان بازی مطابق میلش نیست، همچنان خطرناک باشد. این همان جایی است که فلسفه اسکالونی معنا پیدا می‌کند؛ او الزاماً به دنبال کنترل تمام دقایق نیست، بلکه به دنبال مدیریت لحظاتی است که می‌تواند سرنوشت مسابقه را تغییر دهد.

توخل و انگلیس؛ کنترل فضا پیش از کنترل توپ

در سوی دیگر، انگلیس با هدایت توماس توخل قرار دارد؛ کسی که فوتبال را بر پایه ساختار، نظم و کنترل فضاها می‌بیند. برای چنین مربی‌ای، داشتن ستاره‌های بزرگ زمانی ارزشمند است که آنها در چارچوبی مشخص بهترین تصمیم‌ها را بگیرند. یکی از مهم‌ترین عناصر هجومی انگلیس، نقش هری کین است. کین فقط یک مهاجم برای پایان دادن به حملات نیست؛ او می‌تواند نقطه اتصال بسیاری از حرکات هجومی باشد. مهاجمی که با عقب آمدن، دریافت توپ و ایجاد ارتباط با بازیکنان پشت سر خود، مدافعان حریف را با تصمیم‌های دشوار مواجه می‌کند.

نقش کین شباهتی به مفهوم فالس‌ناین دارد، اما با تعریف سنتی آن متفاوت است، در پاره‌ای از مواقع او مرد آزاد بازی انگلیس هم می‌شود، او قرار نیست کاملاً از منطقه مهاجم خارج شود و مانند یک هافبک بازی‌ساز عمل کند؛ بلکه با حفظ تهدید گلزنی، وظایف یک مهاجم کلاسیک، یک بازیکن رابط و گاهی یک طراح حمله را هم بر عهده می‌گیرد.حرکت‌های کین می‌تواند برای دفاع آرژانتین یک چالش بزرگ ایجاد کند. اگر مدافعان برای دنبال کردن او از جای خود خارج شوند، فضای پشت سر آنها برای نفوذ بازیکنان کناری و بازیکنان حاضر در نیم‌فضاها ایجاد می‌شود و اگر عقب بمانند، کین زمان بیشتری برای تصمیم‌گیری خواهد داشت.