«سرزمینی برای ایستادن نیست»؛104روز بازداشت در آمریکا برای حمایت از غزه

پرونده محمود خلیل به نماد اعتراضات دانشجویی علیه تجاوز اسرائیل در غزه تبدیل شد و دولت ترامپ او را «تهدیدی برای امنیت ملی» خواند. اما خلیل در سخنانی در یک نشست پس از آزادی، با اشاره به فشارهای سیاسی گفت: «اینکه من امروز اینجا ایستاده‌ام، پیامی روشن به همه سرکوبگران است؛ تمام تلاش‌ها برای خاموش‌کردن صدای حامیان فلسطین شکست خورده است.»

مدافعان حقوق بشر و دانشگاهیان، این پرونده را «تهدید مستقیم به آزادی بیان» و بخشی از «لایحه ترامپ علیه فعالان دانشگاهی» خواندند. دستگیری خلیل حتی واکنش‌هایی را در میان جامعه یهودیان آمریکا در برداشت؛ ده‌ها سازمان یهودی و استادان دانشگاهی بیانیه‌های محکومیت دستگیری را امضا کردند و آن را با «بازداشت‌های سیاسی دوران مک‌کارتی» مقایسه کردند. وکلا نیز استدلال کردند که بازداشت و اخراج خلیل صرفاً بابت موضع‌گیری‌های ضداسرائیلی‌اش بوده و حق آزادی بیان را نقض می‌کند.

حالا یک سال و اندی پس از این ماجرا، انتشارات متروپولیتن بوکز، یکی از غول‌های بزرگ انتشاراتی در جهان، خاطرات و روایت محمود خلیل از روزهای بازداشتش را در کتابی با عنوان «سرزمینی برای ایستادن نیست» منتشر کرده است.

«سرزمینی برای ایستادن نیست» که تازه چند روزی است به بازار نشر جهان راه پیدا کرده، گواهی آشکار و قدرتمند خلیل از اعتراض، شجاعت و حبس در آمریکا است.

محمود خلیل در این کتاب از دستگیری و حبس خود در یک بازداشتگاه در لوئیزیانا می‌گوید. این کتاب به چندین بخش اصلی تقسیم شده است، از جمله «تجربه بازداشت»، که در آن او تجربه شخصی خود از خشونت موجود در اداره مهاجرت و گمرک آمریکا را بیان کرده و به مواردی از ناپدید شدن ناگهانی در بازداشتگاه‌های مهاجرتی آمریکا اشاره می‌کند؛ «جنبه انسانی»، که بر روابط انسانی، حمایت متقابل و همبستگی بین بازداشت‌شدگان تمرکز دارد؛ و «آوارگی نسلی» که در آن او مصیبت خود را به تاریخ خانواده‌اش مرتبط می‌کند، از اخراج آن‌ها از فلسطین به اردوگاه پناهندگان در سوریه گرفته تا سفر به لبنان و در نهایت ورودشان به ایالات متحده که به آن‌ها ثبات و حمایت وعده داده بود.

در فصل «بهای مخالفت»، خلیل تجربه خود را با مقامات مهاجرت و مبارزه‌اش برای آزادی بیان در دانشگاه مستند می‌کند. در فصل «بی‌تابعیتی»، خلیل سفر مداوم آوارگی اجباری و مبارزه جهانی برای یافتن پناهگاهی امن را بررسی می‌کند.

خلیل در کتاب خود بر رد شیوه‌های سرکوبگرانه‌ای که آزادی بیان را هدف قرار می‌دهند، تمرکز می‌کند. او تأکید می‌کند که ماهیت سخنرانی که منجر به هدف قرار گرفتن او شده، صرفاً انتقاد از دولت نبوده، بلکه اساساً به اعتراض او و حمایت از غزه مرتبط بوده است.

خلیل از طریق ازدواج با شهروند آمریکایی، نور عبدالله، در سال 2023 اقامت دائم ایالات متحده را به دست آورد. او که در یک اردوگاه پناهندگان در سوریه از والدین فلسطینی متولد شده بود، قبل از سفر به ایالات متحده در سال 2022 برای تحصیل در دانشگاه کلمبیا، از طریق خانواده مادرش تابعیت الجزایری را به دست آورد.

کتاب با یک پرسش آغاز می‌شود: «آیا شما محمود خلیل هستید؟» این مصیبت زمانی آغاز شد که مأموران اجرای مهاجرت، خلیل را به‌زور از خانه‌اش در نیویورک و همسر باردارش، نور عبدالله، خارج کردند و او را به چندین ایالت منتقل کردند تا در نهایت او را در یک اردوگاه بازداشت در لوئیزیانا مستقر کنند و قصد داشتند او را اخراج کنند. خلیل می‌گوید که «جرم» او اعمال حق آزادی بیان در دانشگاه کلمبیا و صحبت علیه قتل‌عام فلسطینی‌ها در غزه بود.

خلیل در کتابش، درد، ناامیدی و ظلمی را که در بازداشتگاه‌ها تجربه کرده، داستان‌های ناپدید شدن شبانه بازداشت‌شدگان و روابط انسانی که تحت فشار و پر از امید و همبستگی شکل گرفته است، شرح می‌دهد. او همچنین جزئیات کیک زندان را که برای جشن تولد پسرش برایش درست شده بود، روایت می‌کند؛ پسری که مجبور بود از طریق تلفن از او مراقبت کند. خلیل برای اولین بار داستان برخی از هم‌بندان خود را فاش می‌کند که از توجه عمومی که به او شده و موجب شده تا توجه افکار عمومی به بازداشتگاه نیز جلب شود، ابراز خوشحالی کرده‌اند.